Repaso á política galega

O panorama ou paradigma político galego, ná súa forma de representaçom política, partilha e artellase tentando derrocar a un partido espanholista chamado Partido Popular, o cal, ten maioría absoluta acotio. Débese a moitos fatores, e debesemos facer unha análise multivariabel para olharmos os que maís influencia tenhen para que este partido herdeiro da ditadura franquista, consega tales maiorías.
A oposición política, principalmente atopase nun partido semi-novo, cun aparello instrumental en forma partido chamado En Marea, que une sensos dispares. O erro aquí dentro de En Marea chamase Podemos (Galicia) e a súa atuación ou ación nadinha elocuente cando se achegaban os comicios galegos. Podemos (Galicia) pecou de espanholista e pretendía ser umha sorte de novo Partido Socialista Obreiro Espanhol, sendo e apropiandose por uns cantos, da marca e Logo de Podemos para adquirir un eleitorado o cal nada fixeran para o merecer. Foi un erro xigantesco de calculo, o que acarrexou que outra vez se esvaecese a oportunidade de acabar con un presidente cacique e clientelar que o Reino de Espanha lle impon como unha sorte de vi-rei a Nación galega.
Podemos (Galicia) oubese levado un traspés enorme ná Galiza de presentarse en soitario ás eleiciós e iso retumbaría nun ambito maior, no conxunto do Estado. A leçón debese estar asumida e asimilada por esa pequena fación de Podemos a cal se avergonha do seu idioma e raices galegas, sendo asím recelosos de acumulación de forzas e redución de esforzos, unindose cós setores de esquerda nacionalista non dogmáticos da Nación galega.
O cambio real da nova política comeza en cada umha de nós, autoxestionando, compartindo saberes, analizando derrotas, sendo individuos nó pensar e multitude no facer.
Para botar os tardo-franquistas dó poder nó Estado espanhol, compre primeiro botalos da Nación galega ou non os botaremos nin botaran de ningures.

A minha motivaçao

Eu quer escriber en galego-portugues pois atopo que fico en debeda coa minha terra i o meu povo de nascimento, dende Tui, ata Vigo, Compostela, A Corunha, o tren paseninho foi un xeito de me atopar namentres estudaba. Eu sucunbin o poder do Estado espanhol arredando o povo galego do uso da súa lingoa mais o patriarcado que exerce o castelán, sendo garrote e azoute dos galego falantes fai que sintamos timidez na fala ou na pluma. Somos povo loitador e respetuoso, mais agredido polo castelán e a situación e correlación debe mudar. Eu intento mudar a diario os meus ademáns e a castelaniçacao colonialista. Non olho todo o que nos rouban a diaria dende o Estado espanhol, senon, procuro olhar se deixan algo bom, mais case sempre fico que case ren deixa bom.